Podmioty, które dokonały już rozliczenia CIT za 2018 r. oraz te, które z uwagi na przesunięty rok podatkowy będą je dopiero składać powinny zwrócić szczególną uwagę na rozliczenie odsetek w kosztach podatkowych. W roku 2018 obowiązywało kilka systemów dot. (nie)zaliczania odsetek do kosztów podatkowych, których stosowanie było uzależnione od daty faktycznego przekazania pożyczki pożyczkobiorcy.

Obecnie obowiązujące zasady oparte m.in. na wartości podatkowej EBITDA były stosowane wyłączenie do pożyczek/kredytów, ale bez znaczenia czy od podmiotu kwalifikowanego (powiązanego) czy nie (np. banku) otrzymanych w 2018 r. Zaliczenie do kosztów podatkowych zapłaconych odsetek od pożyczek przekazanych w latach 2015 – 2017, ale tylko przez podmioty kwalifikowane (wybrane powiązane), było uzależnione od wartości kapitału własnego (o ile nie była stosowana tzw. metoda alternatywna). Natomiast w przypadku odsetek od pożyczek przekazanych przed rokiem 2015 istotne znaczenie mógł mieć m.in. udział pożyczkodawcy w kapitale (określony na podstawie liczby praw głosu) pożyczkodawcy oraz wartość kapitału zakładowego.

Po lekturze  przepisów przejściowych można dojść do wniosku, że rozliczanie odsetek w każdym z tych systemów powinno być niezależne, natomiast innego zdania są organy podatkowe. Uważają, że w wartości kosztów finansowania dłużnego, co przekłada się na wartość nadwyżki kosztów finansowania dłużnego oraz w wartości odpowiadającej 30% EBITDA, powinny być uwzględnione zapłacone w 2018 r. odsetki również od pożyczek otrzymanych przed 1 stycznia 2018 r.

Podatnicy stosujący art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek przekazanych przed 1 stycznia 2018 r. mieliby uwzględnić odsetki niepodlegające ograniczeniom z niedostatecznej kapitalizacji przy wyliczaniu limitu dla zapłaconych odsetek od pożyczek przekazanych po tym dniu. Taka interpretacja może skutkować rzeczywistym zmniejszeniem kwoty odsetek, która może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w roku 2018 r.

Nawet jeżeli poniesione koszty finansowania dłużnego od pożyczek / kredytów otrzymanych w 2018 r. nie przekraczają 3 milinów złotych może okazać się, że wydatki te nie będą kosztem w pełnej wysokości, ponieważ przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego należy dodać do kosztów  m.in. zapłacone w 2018 r. odsetki od pożyczek otrzymanych w poprzednich latach. Przy takiej interpretacji nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższająca ustawowy limit może być nawet wyższa niż wartość zapłaconych odsetek od pożyczek otrzymanych w 2018 r., co również wskazuje na pewną niespójność wykładni przepisów podatkowych.

Zagadnienie to jest charakterystyczne dla rozliczeń za rok 2018 i może dotyczyć podmiotów ponoszących istotne koszty finansowania dłużnego. Od 2019 r. obowiązują jednolite zasady i nie ma aż tak poważnych wątpliwości interpretacyjnych.

Podziel Się z Innymi!