Jedną z najistotniejszych zmian wprowadzonych do ustawy o CIT od 1 stycznia 2018 r. jest limit zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na niektóre kategorie usług niematerialnych nabywanych od podmiotów powiązanych. Ustawa o CIT przewiduje jednak pewne wyłączenia ze stosowania tego limitu m. in. dla usług refakturowanych w rozumieniu ustawy o VAT.

Przy dokonywaniu wykładni wspomnianego wyłączenia pojawiła się wątpliwość czy może mieć on zastosowanie do podmiotu, który nabywa usługę refakturowaną przez podmiot powiązany, która została pierwotnie nabyta od podmiotu niepowiązanego (tj. do ostatecznego nabywcy usługi).

Z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 kwietnia 2018 r. o sygn. 0114-KDIP2-3.4010.45.2018.2.PS wynika, że omawiane wyłączenie może mieć zastosowanie do wskazanego wyżej podmiotu. Podkreślono, że regulacje ustawy o CIT nie określają schematu transakcji refakturowanych. Co więcej, nie odwołują się one do czynności refakturowania, tj. nabywania usług i ich dalszej odsprzedaży. Tym samym, koszty usług o charakterze niematerialnym, które są nabywane od podmiotów niepowiązanych a następnie refakturowane na podmiot powiązany, są również dla tego ostatniego podmiotu (tj. ostatecznego nabywcy usługi) usługami do których stosuje się wyłączenie ze stosowania limitu.

Powyższa interpretacja ma bardzo istotne znaczenie dla grup kapitałowych, w których występują spółki nabywające usługi niematerialne od podmiotów trzecich, a następnie refakturujące je na pozostałe podmioty z grupy. W takiej sytuacji, gdyby omawiane wyłączenie było interpretowane restrykcyjnie, limit miałby zastosowanie do spółek nabywających usługi refakturowane przez podmioty powiązane. Obecnie, można przyjąć, że limit nie powinien mieć zastosowania do żadnego z powyższych podmiotów. Zobaczymy jednak, czy wobec niejasnego brzmienia przepisu przewidującego wyłączenie ze stosowania limitu taka interpretacja zostanie podtrzymana w przyszłości przez organy podatkowe.

Podziel Się z Innymi!